Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ

Ὁ Ὅσιος ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ, καθηγούμενος τῆς Λαύρας τῶν Σπηλαίων

ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ Βασίλιεφ (σημερινό Βασίλκωφ), κοντά στό Κίεβο, ζοῦσαν οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοί γονεῖς τοῦ ὁσίου Θεοδοσίου. Ὀκτώ μέρες μετά τή γέννησή του, στά 1029, οἱ γονεῖς τοῦ τόν ἔφεραν στόν Ἱερέα γιά νά τοῦ δώσει τ' ὄνομά του. Ἐκεῖνος, μόλις τόν ἀντίκρισε, πρόβλεψε μέ τά μάτια τῆς ψυχῆς του, πώς ἀπό μικρός θ' ἀφιερωνόταν στό Θεό καί τόν ὀνόμασε Θεοδόσιο. Μετά ἀπό σαράντα μέρες ἔγινε ἡ βάπτιση. Ὁ μικρός μεγάλωνε κάτω ἀπό τή στοργή τῶν γονέων του, ἐνῶ ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ τόν ἐπισκίαζε.

Δέν πέρασε πολύς καιρός καί οἱ γονεῖς τοῦ ἀναγκάστηκαν μέ διαταγή τοῦ ἡγεμόνα νά μετοικήσουν μακριά, σέ ἄλλη πόλη, στό Κούρσκ. Αὐτό ἦταν οἰκονομία Θεοῦ, γιά νά λάμψη ἐκεῖ ὁ μικρός Θεοδόσιος μέ τήν ἐνάρετη ζωή του.

Ο ΜΕΓΑΣ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ (Βασιλεὺς) (17/1)

Ὁ μνήμη τοῦ μεγάλου Θεοδοσίου ἀπὸ τὸν Ἅγιο Νικόδημο, τοποθετεῖται τὴν 17η Ἰανουαρίου, ὅταν καὶ πέθανε. Σ' ἄλλους συναξαριστὲς ἡ μνήμη αὐτοῦ σημειώνεται τὴν 9η καὶ 10η Νοεμβρίου (Delehane). Ὃ Θεοδόσιος καταγόταν ἀπὸ γένος ἀξιωματούχων. Γενναιότατος στρατηγὸς καὶ ὁ ἴδιος, ἀνακηρύχθηκε βασιλιὰς τῆς Ἀνατολῆς τὸ 379 ἀπὸ τὸν Γρατιανό. Ὑπῆρξε προστάτης τῆς ὀρθόδοξης πίστης, εὐλαβὴς πρὸς τὸν κλῆρο, καὶ συγκάλεσε τὴν Β' Οἰκουμενικὴ Σύνοδο γιὰ νὰ ἀποκαταστήσει τὴν ἐκκλησιαστικὴ εἰρήνη. Πέθανε τὴν 17η Ἰανουαρίου 395. Τὸ δὲ λείψανό του, ἀπὸ τὰ Μεδιόλανα μετακομίσθηκε, καὶ κατατέθηκε στὸ ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων. Πὰ τὰ στρατηγικά του κατορθώματα, γιὰ τὶς ὑπηρεσίες του στὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ Ἐκκλησία, γιὰ τὴν ἠθική του μεγαλοφροσύνη, γιὰ τὴ χριστιανική του μετριοφροσύνη καὶ τὴν εἰλικρινῆ καὶ πανηγυρικὴ ἀφοσίωσή του πρὸς τὴ θρησκεία μας, ὀνομάσθηκε ἀπὸ τὴν ἱστορία μέγας, ἢ δὲ Ἐκκλησία δίκαια τὸν κατέταξε μεταξὺ τῶν Ἁγίων της.

Ο ΜΑΡΤΥΣ ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ (Ἡγούμενος)

Ὑπῆρξε ἡγούμενος τῆς Μονῆς Κουκουμᾶ ἢ Κουκουμίου ἢ  Κουκούμης στὴ Σικελία. Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ'. Τὴν ὡραιότητα.

Κτίσις βασιλείας, Θεοῦ γενόμενος, βίον κατάλληλον, τὴ κλήσει ἐσχηκας, εὔαρεστησας τῷ Θεῶ, ἐν ἔργοις δικαιοσύνης· ὅθεν Μοναζόντων σέ, ποδηγέτην ἀνέδειξε, Χριστὸς ὃ φιλάνθρωπος, ὃ δεχθεῖς τοὺς ἀγώνας σοὶ  ὢ πρέσβευε ὑπὲρ τῶν βοώντων χαίροις Θεοκτιστὲ θεοφρον.

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΡΑΠΩΝ

* τοῦ Σεβασμ. Μητροπολίτου Μυτιλήνης,

Ἐρεσσού καί Πλωμαρίου κ.κ. Ἰακώβου

[...] Ὁ Ἅγιος Θεράπων ἦταν Ἐπίσκοπος καί Μάρτυρας. Ἄς σταθοῦμε φέτος σ’ αὐτές τίς δύο του ἰδιότητες.

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ

Ὁ Ἅγιος Θεόφιλος ὁ ὁμολογητής καταγόταν ἀπό ἕνα χωριό κοντά στήν Τιβεριούπολη. Ἀνατράφηκε μέ τίς σωστές ἀρχές τῆς πίστεως. Σέ νεαρή ἡλικία ἐπισκέφτηκε τόν μοναχό Στέφανο, ὁ ὁποῖος τοῦ διεύρυνε τούς πνευματικούς καί γνωστικούς του ὁρίζοντες. Μέ τήν βοήθεια τῶν γονέων του, ποῦ ἦταν εὐσεβεῖς ἄνθρωποι, ἔκτισε ἕνα μοναστήρι στό ὅρος Σελεντίου, ὅπου καί μόναζε. Τόν καιρό ποῦ βασίλευε ὁ Λέων ὁ Ἰσαυρός, ὁ ὁποῖος πολέμησε τήν ὀρθοδοξία, ὁ Θεόφιλος ἔκρινε ὅτι ἔπρεπε νά βρεθεῖ στό κέντρο τῆς μάχης. Ἔτσι ἀφήνοντας τήν σκήτη τοῦ ἄρχισε νά κηρύττει ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας. Γι' αὐτό τό ἔργο τοῦ φυλακίσθηκε στή Νίκαια καί ἐκβιάστηκε μέ ραβδισμούς καί ἀλλά βασανιστήρια γιά νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη του. Ὁ Ἅγιος διατηρώντας ἄσβεστη τή φλόγα τῆς πίστης ὑποβλήθηκε στό μαρτύριο τοῦ ραβδισμοῦ. Φέροντας τά τίμια στίγματα τοῦ μαρτυρίου ἐπέστρεψε στή μονή του, ὅπου καί τόν δέχθηκαν μέ τιμές. Ὁ Ἅγιος ὅμως ἀπεσύρθηκε στήν σκήτη του ὅπου καί παρέδωσε τό πνεῦμα του στόν Κύριο.

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΗΣ

Στήν μεγάλη σωρεία τῶν ὁσίων καί τῶν ἀσκητῶν τῆς Σκήτης ἦλθε νά καταταγεῖ καί ὁ Ἅγιος Θεοφάνης. Γεννήθηκε στά Γιάννενα μετά τό 1590. Ἀπό νέος ἔφυγε γιά τό Ἅγιον Ὅρος καί κατατάχθηκε στήν συνοδεία τῆς Μονῆς τοῦ Δοχειαρίου, ἀπό τά πρῶτα παραθαλάσσια μοναστήρια πού ἀντικρίζει κανείς.

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΠΙΣΤΟΣ.

Μαρτύρησε διὰ λιθοβολισμοῦ.